Kadınlar ve Ben

 Bir kitapta denk gelmiştim o kelimeye, ''Sersem sepelek.''
   İşte ben de kadınlar tepemde oldukları zaman ( aslında onların tek yaptıkları farkında olmadan benimle aynı ortamda bulunmak fakat benim bu birlikteliğe bakış açım bu kadar rahat olmadığı için '' tepemde '' diye aşağılayıcı görünebilecek bir kelime kullanıyorum.) (Şimdi baktımda bir kelimeyi açıklamam asıl yazıdan daha uzun olmuş) (Tamam kesiyorum) aynen öyle hissediyorum.
   Yanlarına ilk nasıl gitmeli, onların mı gelmesini beklemeli, onlarla neler konuşmalı, o oturacak gibi olurken sandalyesini mi itmeli yoksa biraz maço mu takılmalı, üşüdün mü deyip üstte altta ne varsa verilmeli mi yoksa sıcak bir sarılış mı gerekli, ya bir cümlemin içinde kullandığım bir kelime onu rahatsız ederse ya da ya ben onun henüz birkaç ay öncesinde dedesini kaybettiğini bilemeden karşısında ölümle dalga geçersem ?
   Beni onlardan uzak tutan şey bir klişeler bir de gurur+kibir.
Ya reddedilirsem? Nasıl konuşmalı ki? Yoksa sıkılır mıyız birbirimizden? Ya çok aşık olursam? Ya beni aldatırsa? Aslında hepsi benim gibi korkak insanların birlikteliklerden kaçmak için sığındıkları aptallıklardır. Hatta kadınların bizim bunları düşündüğümüzü fark ettiklerinde bize acıyarak gülmelerine neden olan saplantılardır.
                                            AŞKIN KLİŞESİ OLMAZ..
   Fakat üzülmemek lazım çünkü birçok büyük insanın da hayatlarının büyük bir kısmında rol almış problemdir bu...