Aslında diğer kalburüstü memur ailelerinin çocukları gibi makul birisi olmalıydım, fakat kontrolü elimde olmayan bir dürtü beni kötüye, karanlık ve gizemli olana, yeraltına yönlendiriyordu. Herkesin ışıklar altında gülüp eğlendikleri yerler dururken ben o sokağın arkasında neler olup bittiğini görmek istiyordum, çünkü ışık sadece göz kamaştırıcı ve gerçeklerden uzaktı.. Benim gözlerim karanlıkta açılıyordu.. Ve eğer birisi yoldan çıkmak istiyorsa onu hiçbir şey yanlışlıktan alıkoyamıyordu.
Ailemin beni yetiştirmeyerek aslında iyi yetiştirdiğini düşünüyorum. Gene de ben ilerde tatlı bir kız çocuğu yetiştirmek istiyorum, bugüne kadar tanıdıklarımdan farklı ve en azından biraz masumca bir kız çocuğu.
Ta ki büyüyene dek...

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder